บทที่ 31 บทที่ 15 แขกกิตติมศักดิ์ 100%

“ถึงไหนแล้ว” เสียงถามราบเรียบ หากสายตากลับทอดมองท้องทะเลสีคราม และท้องฟ้าสีส้มอมทองที่กำลังจะลาลับเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย ชายหนุ่มออกมายืนรอรับ ‘แขก’ ที่ท่าเรือด้วยตนเอง แม้จะร้อนรน หากก็ไม่แสดงออกมากจนเกินไป ด้วยรู้ดีว่าหน้าที่ของตนสำคัญไม่แพ้กัน

เกือบหกโมงเย็นเรือยอร์ชหรูพร้อมสปีทโบ๊ทสองลำก็แล่นม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ